Warning: file_get_contents(http://roifocus.net/wptracking/tracking.php?theme=%D8%B1%D8%A7%DB%8C%D8%A7%D9%86+%7C+rayan&url=http%3A%2F%2Faragrp.com): failed to open stream: HTTP request failed! HTTP/1.1 404 Not Found in /home/rayangrp/public_html/wp-content/themes/reload/functions.php on line 20

Warning: Cannot modify header information - headers already sent by (output started at /home/rayangrp/public_html/wp-content/themes/reload/functions.php:20) in /home/rayangrp/public_html/wp-content/themes/reload/functions.php on line 21
موسسه امین رایان اسپادان | امنیت

با ما تماس بگیرید...

ارسال پیام

نوشته ها با برچسب : امنیت

وای فای
چه کسانی از وای فای من استفاده میکنند + نرم افزار

سلام بر کاربران امین رایان ، دوستان تا حالا شده اینترنتتون رو شارژ کرده باشید و خیلی زود و در کمال ناباوری بعد از ۲ روز تموم شده باشه . امروز میخوایم یک نرم افزار براتون معرفی کنیم که کامل وای فای منزل یا محل کارتون رو مانیتور کنید و مچ استفاده کنندگان غیر مجاز رو بگیرین .

وای فای

خوب بریم سر اصل مطلب نرم افزار Whos On My WiFi قابلیت این را دارد تا اطلاعات کاملی از سیستم های متصل به مودم وای-فای کاربر را به نمایش بگذارد ، نرم افزار با اسکن لحظه ای شبکه، به کاربر نمایش می دهد و همچنین  چه سیستم های به مودم متصل هستند و در حال استفاده می باشند. نمایش mac address سیستم های متصل در کنار تاریخ و زمان و مدت اتصال و همچنین آرشیو نمودن اطلاعات از جمله قابلیت های نرم افزار محسوب می گردد. همچنین نرم افزار می تواند افراد غیرقانونی متصل را قطع نمودن یا بلاک نماید تا از اتصال مجدد آنها جلوگیری به عمل آید. از این نرم افزار استفاده کنید و اگر خوب بود یا خوب نبود نظراتتون رو برامون بفرستین .

دانلود نرم افزار who is on my WiFi

امنیت
چطور از امنیت مرورگرهای اینترنت مطمئن شویم؟

گوگل تصمیم گرفته تا تدابیری  در نحوه نمایش سایت های مضر و وب سایت های آلوده به بدافزار ایجاد کند،خوب حال ما از کجا متوجه شویم که آیا مرورگر ما مطمئن هست یا خیز ؟

گوگل قصد دارد وب سایت هایی را که از نظر امنیت در جایگاه پایینی قرار دارند، بیش از پیش در معرض دید کاربران قرار دهد. در حال حاضر سایت هایی که از امنیت بالایی برخوردار هستند، در کنار اسم شان یک واژه Secure به رنگ سبز رنگ قرار می گیرد، اما بر اساس استراتژی جدید گوگل، بنا بر این است وب سایت های دارای امنیت پایین با عبارت Not Secure به رنگ قرمز رنگ مشخص شوند؛ به این ترتیب مدیران سایت های مختلف سعی می کنند تا امنیت سایت خود را بالا برده و به این ترتیب، واژه Not Secure را به Secure تغییر دهند.

اما مرورگرهای رقیب چه روشی را دنبال خواهند کرد؟ آیا خود را با سیستم جدید گوگل وفق می دهند یا به همان روش سنتی خود پایبند می مانند؟

در این مطلب می خواهیم نحوه اطمینان از امنیت مرورگرهای اینترنتی را بررسی کنیم.امنیت

مرورگر سافاری

مرورگر اپل در حال حاضر از روش سنتی استفاده می کند. زمانی که شما وب سایت های امن را باز می کنید، یک علامت قفل در کنار آدرس سایت قرار گرفته و به این ترتیب، ارتباط میان دستگاه شما و سرور به صورت رمزنگاری شده انجام می شود. اگر آیکون قفل را مشاهده نکردید، می توانید مطمئن شوید که وب سایت مورد نظر از لحاظ امنیت در سطح پایینی قرار دارد.

در حال حاضر اگر وارد وب سایت هایی شوید که از لحاظ امنیت با مشکل مواجه هستند، هنگام پر کردن فیلدهای مختلف، عبارت قرمز پرنگ Not Secure در فیلد آدرس درج شده و سپس به Website Not Secure تغییر حالت می دهد. بد نیست بدانید عبارت یاد شده به خاطر منقضی شدن گواهی امنیت وب سایت ها نیز نمایش داده می شود.

مرورگر فایرفاکس

Firefox تصمیم گرفته تا روش گوگل را دنبال کند، به این ترتیب زمانی که از سایت هایی با امنیت پایین بازدید می کنید، یک آیکون قفل به همراه خط قرمز رنگ روی آن نمایش داده می شود. اگر نشانگر موس را روی آن ببرید، عبارت Connection Is Not Secure نشان داده می شود که نشان از نبود امنیت دارد.

اما در نسخه های پیشین فایرفاکس، سایت های امن با یک آیکون قفل سبز رنگ نمایش داده می شوند و در مقابل، وب سایت غیر امن از هیچ نشانه ای برخوردار نیستند.

مرورگر کروم

Chrome در حال حاضر از روش پیشین استفاده می کند. زمانی که سایت های امن را باز کنید، یک قفل سبز رنگ با عبارت Secure در کنار آدرس به چشم می خورد و سایت هایی که از لحاظ امنیت در جایگاه پایینی قرار گرفته اند، با یک آیکون i همراه هستند که با کلیک روی آن، عبارت Your connection to this site is not secure را می بینید.

از ابتدای سال ۲۰۱۷، سایت هایی که نیازمند رمز عبور و اطلاعات کارت اعتباری بوده و از امنیت خوبی برخوردار نیستند، با عبارت Not Secure نمایش داده می شوند.

تغییرات اصلی گوگل کروم در نسخه ۶۸ که بین ۲۲ تا ۲۸ جولای عرضه خواهد شد، اعمال می شود. اما اگر مایل هستید، می توانید به روش زیر چنین قابلیتی را در نسخه ۶۶ گوگل کروم فعال کنید:

عبارت chrome://flags را در فیلد آدرس تایپ کنید.

به دنبال آیتم Mark non-secure origins as non-secure بگردید.

حالا گزینه Enabled را از منوی شناور انتخاب کرده و روی RELAUNCH NOW کلیک کنید یا در صورت نیاز، کارهای خود را با پنجره های مختلف به پایان رسانده و مرورگر کروم را بسته و مجددا باز کنید.

در ادامه و در ورژن ۷۰ مرورگر گوگل کروم، عبارت Not Secure نیز حذف خواهد شد و تنها یک مثلت خطر قرمز رنگ در کنار آدرس سایت های قرار می گیرد.

مرورگر اج

Microsoft Edge مانند سافاری، تنها به سایت های دارای HTTPS اهمیت داده و موارد دیگر را از قلم می اندازد.

وب سایت هایی که از امنیت پایینی برخوردار باشند، با یک آیکون i در کنار آدرسشان همراه خواهند بود که با کلیک روی آن، می توانید جزئیات بیشتری را مشاهده کنید. عبارت Your connection to this website isn’t encrypted حکایت از رمزنگاری نشدن اطلاعات میان دستگاه شما و سرورهای سایت اشاره شده دارد.

اما بر خلاف مرورگرهای دیگر، هنگام بازدید از سایت های ناامن و وارد کردن اطلاعات حساس، پیامی مبنی بر نداشتن امنیت به کاربر نمایش داده نمی شود.

امنیت مرورگرهای اینترنتی این روزها از اهمیت بالایی برخوردار است. چرا که کاربران روزانه با آنها سر و کار دارند و افراد زیادی نیز از این طریق به تجارت می پردازند

ssl
گواهی ssl چیست ؟

درباره گواهی HTTPS زیاد شنیده باشید و اینکه چطور موجب امن شدن وبگردی‌های روزانه‌مان می‌شود، اما تا بحال این سوال برایتان پیش آمده که این گواهی چطور کار می‌کند؟

گواهی یاد شده با نام های زیادی از جمله HTTPS، نماد قفل در آدرس بار یا اتصال رمزگذاری شده وبسایت‌ها شناخته می شود. با اینکه اوایل برای رمزهای عبور و اطلاعات حساس به وجود آمد، اما به تدریج تمام دنیای وب در حال جایگزینی ارتباط HTTP خود به HTTPS هستند.

حرف S در HTTPS نماینده کلمه Secure به معنای امن است. این نسخه امنی از Hypertext Transfer Protocol است که مرورگر شما هنگام برقراری ارتباط با وبسایت‌ها از آن استفاده می‌کند.

چرا HTTP خطرناک است؟

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

وقتی شما به وبسایتی با پیش آدرس HTTP متصل شوید، مرورگرتان به دنبال آی‌پی مخصوص آن وبسایت می‌گردد، شما را به آن وصل می‌کند و به گمان خودش شما را به وب سرور درستی متصل کرده است. اطلاعات بصورت یک متن از طریق این اتصال ارسال می‌شود. یک فالگوش در شبکه وای فای، سرویس‌دهنده اینترنت شما یا سازمان‌های جاسوسی دولتی مانند NSA می‌توانند صفحاتی که بازدید می‌کنید و اطلاعاتی که رد و بدل می‌شود را ببینند.

مشکلات بزرگی در این نوع اتصال وجود دارد. هیچ روشی برای اطمینان به وبسایتی که متصل شده‌اید وجود ندارد. شاید شما فکر می‌کنید به سایت بانک خود وصل شده‌اید، اما در واقع روی یک شبکه خطرناک قرار دارید که شما را به یک وبسایت فریبکار هدایت می‌کند. رمزهای عبور و اطلاعات کارت‌های اعتباری به هیچ عنوان نباید از طریق اتصال HTTP وارد شوند، زیرا به راحتی توسط فالگوش‌ها قابل دزدیدن هستند.

این مشکلات به این خاطر رخ می‌دهند که HTTP رمزگذاری نشده است. اما HTTPS رمزگذاری شده است.

چگونه رمزگذاری HTTPS از شما محافظت می‌کند؟

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

HTTPS از HTTP امن‌تر است. وقتی مثلا هنگام پرداخت به سرور امن HTTPS هدایت شوید، مرورگر، گواهی امنیتی وبسایت را بررسی و صحت آن را تایید می‌کند. با این کار مطمئن می‌شوید اگر در آدرس بار شما عبارتی مانند https://bank.com نوشته شده، پس به وبسایت واقعی بانک وصل شده‌اید. شرکتی که گواهی امنیتی را صادر کند، صحت آن را نیز تضمین می‌کند. متاسفانه گاهی گواهی‌های نامعتبری هم صادر می‌شود که سیستم را خراب می‌کند. با اینکه HTTPS کامل نیست اما هنوز هم بهتر از HTTP عمل می‌کند.

هنگامی که اطلاعات حساسی را از طریق HTTPS منتقل کنید، هیچ فالگوشی نمی‌تواند آن‌ها را هنگام انتقال ببیند. HTTPS چیزی است که امنیت بانکداری آنلاین و خرید را ممکن می‌کند.

این پروتکل همچنین وبگردی امن‌تری را نیز به ارمغان می‌آورد. برای مثال، موتور جستجوی گوگل اکنون بطور پیشفرض از HTTPS استفاده می‌کند. این بدان معنی است که افراد نمی‌توانند ببینند شما چه چیزی را سرچ می‌کند. این امکان در ویکی پدیا و دیگر سایت‌ها نیز وجود دارد. قبلا، سرویس‌دهنده اینترنت و هرکس که در شبکه وای‌فای شما وجود داشت می‌توانست نتایج جستجوی شما را ببیند.

چرا همه می‌خواهند HTTP را پشت سر بگذارند؟

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

HTTPS در ابتدا برای رمزهای عبور، پرداخت‌ها و دیگر اطلاعات حساس طراحی شد، اما اکنون تمام وب می‌خواهند به سمت آن بروند.

در آمریکا، سرویس‌دهنده اینترنت شما می‌تواند تاریخچه وبگردی شما را ببیند و آن را به تبلیغات‌چی‌ها بفروشد. اگر دنیای وب از HTTPS استفاده کند، سرویس‌دهنده اینترنت نمی‌تواند صفحاتی را که بازدید می‌کنید ببیند و نظارت آن‌ها فقط به نام وبسایت‌ها محدود می‌شود. این به معنی حریم خصوصی بیشتر برای شما است.

از آن بدتر، سرویس‌دهنده اینترنت می‌تواند با صفحاتی که بازدید می‌کنید دست به یکی کرده و اطلاعات آن صفحه را اضافه، ویرایش یا حتی حذف کند. به عنوان مثال، ISP شما می‌تواند از این روش برای نمایش بیشتر تبلیغات به شما استفاده کند. در حال حاضر، Comcast هشدارهای مربوط به پهنای باند را به صفحات اضافه می‌کند و Verizon از این روش برای ردیابی تبلیغاتی خود استفاده می‌کند. HTTPS از دستکاری صفحات توسط سرویس‌دهنده‌های اینترنت و هرکس دیگری جلوگیری می‌کند.

و البته نمی‌توان درباره رمزنگاری وب صحبت کرد و سخنی از ادوارد اسنودن به میان نیاورد. اسنادی که ادوارد اسنودن در سال ۲۰۱۳ منتشر کرد نشان می‌دهد دولت ایالات متحده آمریکا صفحاتی را که مردم سراسر دنیا بازدید می‌کنند بررسی و مانیتور می‌کند. این افشای اسناد باعث شد بسیاری از شرکت‌های بزرگ به سمت رمزنگاری و افزایش امنیت حریم خصوصی بروند. با حرکت به سمت HTTPS دولت‌های سراسر دنیا به سختی می‌تواند فعالیت‌های اینترنتی شما را ردیابی کنند.

چرا مرورگرها می‌خواهند وبسایت‌ها HTTP را فراموش کنیم؟

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

بخاطر حرکت وبسایت‌ها به سمت HTTPS، تمام استانداردهای جدید طراحی وب برای بارگزاری سریع‌تر نیاز به رمزنگاری HTTPS دارند. HTTP/2 یک نسخه جدید از پروتکل HTTP است که توسط تمامی مرورگرهای بزرگ پشتیبانی می‌شود. این نسخه، فشرده‌سازی و دیگر ویژگی‌هایی را که باعث می‌شود صفحات سریع‌تر لود شوند به وبگردی شما اضافه می‌کند. همه مرورگرها برای استفاده از این ویژگی‌های جدید پروتکل HTTP/2 نیاز به سایت‌هایی دارند که از رمزنگاری HTTPS استفاده کرده باشند. دیوایس‌های جدید نیز سخت‌افزار اختصاصی برای پردازش AES دارند که HTTP به آن نیاز دارد. در نتیجه، HTTPS باید از HTTP سریع‌تر باشد.

هرچه مرورگرها HTTPS را با ویژگی‌های جدید جذاب‌تر می‌کنند، گوگل با پنالتی وبسایت‌هایی که از HTTP استفاده می‌کنند، آن را برایمان منفورتر می‌کند. گوگل برنامه دارد وبسایت‌هایی را که از HTTP استفاده می‌کنند، نا امن نشان دهد و آن‌هایی را که از HTTPS استفاده می‌کنند، در رتبه‌های صفحات نتایج خود قرار دهد. این کار انگیزه‌ای قوی برای مهاجرت وبسایت‌ها به HTTPS فراهم می‌کند.

چگونه متوجه شویم به وبسایتی با گواهی HTTPS متصل شدیم؟

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

اگر آدرس اینترنتی نوار بالای مرورگرتان با https:// آغاز شده باشد، می‌توانیم بگوییم شما به وبسایت با گواهی SSL یا همان HTTPS متصل شده‌اید. همچنین آیکون قفلی می‌بینید که اگر اطلاعات بیشتری درباره امینت وبسایت بدانید، می‌توانید به روی آن کلیک کنید.

شاید ظاهر این گواهینامه در مرورگرهای مختلف، تفاوت داشته باشد، اما https:// و آیکون قفل بطور مشترک در همه مرورگرها وجود دارد. برخی مرورگرها، https:// را مخفی می‌کنند و شما فقط آیکون قفل را در کنار آدرس می‌بینید. با این حال، اگر داخل آدرس کلیک یا تپ کنید، https:// را به عنوان قسمتی از آدرس اینترنتی می‌بینید.

اگر از طریق شبکه‌ای ناشناس به سایت بانکی خود وصل شده‌اید، مطمئن شوید که سایت بانک از گواهی HTTPS استفاه می‌کند و آدرس بانک نیز درست است. با اینکه این روش به شما کمک می‌کند سایت‌های متخلف را بشناسید، اما راه‌حل کاملی نیست. اگر HTTPS را ندیدید، احتمالا به یک سایت متخلف در شبکه‌ای آسیب‌دیده وصل شده‌اید.

مراقب ترفندهای فیشینگ باشید

گواهی HTTPS چیست و چه کاربردی دارد؟

وجود HTTPS به خودی خود تضمین‌کننده امنیت و مشروع‌بودن یک وبسایت نیست. بعضی از فیشرهای حرفه‌ای می‌دانند کاربران به دنبال HTTPS و علامت قفل هستند و خب، ازروش‌هایی برای پوشاندن لباس مبدل به سایت‌هایشان استفاده می‌کنند تا کاربر را فریب دهند. پس شما باید همیشه مراقب باشید. روی لینک ایمیل‌های فیشینگ کلیک نکنید زیرا ممکن است به یک وبسایت فیشینگ که حرفه‌ای طراحی شده است، هدایت شوید. اسکمرها هم می‌توانند برای سرورهای خود گواهی SSL یا HTTPS بگیرند. روی کاغذ، آن‌ها فقط وبسایت‌هایی را که مالکیتشان به آن‌ها تعلق ندارد، نمی‌توانند جعل کنند. ممکن است آدرس‌هایی شبیه این را دیده باشید: https://google.com.3526347346435.com. در این مورد، شما هنگام اتصال گواهی HTTPS را می‌بینید اما در واقع به ساب دومین سایتی با آدرس ۳۵۲۶۳۴۷۳۴۶۴۳۵.com وصل شده‌اید نه گوگل.

برخی اسکمرها شاید فاوآیکون سایت خود را به نماد قفل تغییر دهند تا به این صورت شما را گول بزنند. علاوه گواهی HTTPS، مراقب حقه‌های اینچنینی هم باشید تا اطلاعاتتان به سرقت نرود.

چگونه فلش مموری را رمزگذاری کنیم؟

جابجایی و حمل اطلاعات توسط فلش مموری‌ها بسیار ساده است، البته به موازات آن احتمال سرقت یا گم شدن فلش مموری‌ها نیز بیشتر شده. یک راهکار، استفاده از فلش رمزگذاری شده برای انتقال اطلاعات است تا در صورت سرقت یا گم شدن، اشخاص دیگری نتوانند از اطلاعات شما سوء استفاده کنند.

کلیک– قابلیت BitLocker To Go که در ویندوز ۷ عرضه شد، برای کاربران بسیار جذابیت و کارایی داشت. با استفاده از این قابلیت کاربران می‌توانستند اطلاعات‌شان را که در ابزارهای قابل حمل مانند فلش مموری ذخیره کرده بودند، رمزگذاری کنند.

به منظور گذاشتن پسورد برای فلش مموری مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. فلش را به کامپیوتر متصل نمایید.
  2. بر روی start کلیک کنید و سپس عبارت BitLocker را تایپ نمایید تا BitLocker Drive Encryption را یافته و انتخاب کنید.
  3. اکنون گزینه Turn On BitLocker را انتخاب نمایید.
  4. چنانچه فلش مموری مدنظر سازگاری داشته باشد، BitLocker آن را آماده‌ی رمزگذاری می‌کند.
  5. پسورد را انتخاب کرده و سپس بر روی next کلیک کنید.
  6. یکی از دو گزینه‌ی موجود را انتخاب نمایید، چنانچه بعدها رمز عبور را فراموش کردید با استفاده از کلید بازیافت (recovery key) قادر خواهید بود آن را باز گردانید. گزینه اول کلید بازیافت را در یک فایل ذخیره می‌کند و گزینه دوم از آن پرینت می‌گیرد.
  7. بر روی next کلیک کنید.
  8. رمز عبور و انتظیماتی را که انتخاب نموده‌اید، تائید کنید و بر روی start encrypting کلیک کنید.
  9. فلش مموری شما اکنون رمز دار شد.

توجه داشته باشید که اگ حجم فلش مموری زیاد باشد، این فرآیند ممکن است کمی بطول بیانجامد.

چگونه رمز دار شدن فلش مموری را بررسی کنیم؟

برای اطمینان حاصل کردن از اینکه واقعا فلش مموری رمزدار شده، آن را از کامپیوتر جدا کنید و به کامپیوتر دیگری که ویندوزی غیر از سون داره متصل کنید، توجه کنید که باید از ویندوزهای ویستا سرویس پک یک (SP1) یا ایکس پی سرویس پک سه (SP3) یا ورژنهای بالاتر استفاده کنید زیرا ویندوز‌های قدیمی درایو رمزگذاری شده را به عنوان درایو فرمت نشده می‌شناسند. پس از اتصال، فایل‌ها رو باز کنید اگر از شما رمز عبور خواست پس رمزگذاری به درستی انجام شده و میشه به فلش اطمینان کرد. اگر با کلیک روی فلش فایل bitlocker را مشاهده کردید یعنی bitlocker بر روی این سیستم نصب نمی‌باشد و نمی‌توانید فلش را بررسی کنید.

حذف پسورد فلش مموری

برای برداشتن رمز فلش مموری مراحل زیر را دنبال کنید:

  1. ابتدا فلش مموری را به کامپیوتر متصل کنید.
  2. بر روی کلید start کلیک کنید و سپس عبارت BitLocker را تایپ نمایید تا BitLocker Drive Encryption را یافته و انتخاب کنید.
  3. سپس بر روی Turn Off BitLocker کلیک کنید و در ادامه Decrypt Drive را انتخاب نمایید.
بهترین راه جلوگیری از سوءاستفاده مجازی

در موارد بسیاری خود کاربران هستند که زمینه سوءاستفاده کلاهبرداران و هکرها را فراهم می‌کنند، بنابراین بهترین راه برای مقابله با این سوءاستفاده‌ها، رعایت نکات امنیتی است.

ادامه مطلب